و صدا بود که مرا عاشق کرد...


«آریان» از قافله کنسرت سال 92 عقب می ماند!؟



محسن رجب پورتهیه کننده آلبوم‌ها و مدیر برنامه‌های گروه موسیقی “آریان” احتمال برگزاری کنسرت این گروه تا پایان سال جاری را کم دانست.
 محسن رجب‌پور در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اعلام این خبر با رد اخباری مبنی بر برگزاری حتمی کنسرت گروه “آریان” تا پایان سال جاری خاطرنشان کرد: همانطور که گفتم هم اکنون تمام تلاش ما معطوف به انتشار آلبوم جدید گروه “آریان” است و فعلا برنامه ریزی درباره برگزاری کنسرت تا پایان سال نداریم. گرچه اقدامات لازم برای اختصاص سالن در وقت مقتضی انجام می‌شود اما آنچه مسلم است هنوز برنامه‌ریزی برای کنسرت نداشته‌ایم.

وی ادامه داد: به طور طبیعی وقتی آلبومی منتشر می شود مدتی زمان می برد که در بین مخاطبان به طور کامل شناخته و شنیده شود بنابراین برای برگزاری کنسرت از آلبوم جدید 2 ماه زمان داریم. اگر دقت کنیم خواهیم دید بعد از انتشار آلبوم گروه آریان فرصتی برای تدارکات و پشتیبانی کنسرت برای ما باقی نمی ماند و احتمال اینکه بتوانیم کنسرت را تا آغاز سال جدید برپا کنیم بسیار کم است.

مدیر عامل موسسه ترانه شرقی با اشاره به طولانی شدن زمان انتشار آلبوم “دینگو مارو” به آهنگسازی محسن شریفیان هم گفت: این آلبوم هم اکنون مراحل پایانی انتشار و بسته بندی خود را سپری می کند و طبق برنامه ریزی هایی که انجام دادیم تا پایان ماه صفر روانه بازار موسیقی خواهد شد.


منبع: مهر
نوشته شده در جمعه بیست و نهم آذر 1392ساعت 11:37 توسط نیلوفر پرستش| |


چهره های سرشناس موسیقی در ایام محرم و صفر به شدت درگیر تولید آثار جدیدشان هستند. آخرین اطلاعات محرمانه این آثار را می خوانید:
کاملا محرمانه!

کاملا محرمانه!
موسیقی ما – وحید لشکری: دو ماه محرم و صفر را باید فصل تعطیلات موسیقی در کشور نامید. فصولی که هنرمندان و فعالین این عرصه به نوعی از آن به عنوان تعطیلات سالیانه خود یاد می کنند و در آن ، کارهای عقب افتاده خود را تکمیل می کنند. خواننده ها بهترین زمان را برای تکمبل آلبوم هایشان دارند و موزیسین ها هم چون دیگر قرار نیست کنسرتی برگزار کنند، آثار جدیدی تولید می کنند تا با توپ پر در انتظار شروع فصل جدید هنری شان باشند.

آنها امسال مثل سال قبل، یک انگیزه بزرگ و خیلی جدی را هم در سر دارند و آن هم رسیدن و گرفتن تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ سال در دومین جشن سالانه «موسیقی ما» است که قطعا انگیزه همه را برای هر چه بهتر شدن آثارشان بیشتر و بیشتر می کند. حالا و با این اوصاف، حتما دانستن از چند و چون آثار چهره های پاپ، که قرار است ظرف یک ماه آینده در بازار موسیقی منتشر شوند می تواند جالب و پر هیجان شود.

خبرنگار «موسیقی ما» در فصل تعطیلی موسیقی، سری به استودیوهای ضبط چهره های سرشناس موسیقی زده تا آخرین اخبار محرمانه آثار آنها را در بیاورد.

* گروه آریان – بعد از این همه سال 
نیمه نخست سال78 و با محوریت «علی پهلوان» و «پیام صالحی» گروه «آریان» شکل گرفت. آریانی ها در سال های 79 و 80 آلبوم های «گل آفتابگردون» و «و اما عشق» را منتشر کردند و سپس به شکل جدی وارد مقوله اجراهای زنده شدند. کار گروهی در موسیقی ایران از همان ابتدا محکوم به شکست بود اما آریان این قاعده را نفی کرد. آلبوم های «تا بی نهایت» و «بی تو با تو» را در سال های 83 و 87 منتشر کردند و دیگر برای همه مبرهن شده بود که آریان رفتنی نیست. در حالی که کنسرت های داخلی و خارجی آریان ادامه داشت، زمزمه های ساخت آلبوم «آریان5» شنیده شد و استارت آن در اوایل سال 90 زده شد.

براساس مصاحبه های اعضای آریان مراحل ساخت آلبوم در تابستان 91 به اتمام رسیده است و آنها آلبوم را از آن زمان به شرکت «ترانه شرقی» تحویل داده اند. از همان اوایل سال 91به بعد،«محسن رجب پور» مدیر عامل شرکت ترانه شرقی چند مرتبه برای انتشار آلبوم جدید آریان تاریخ اعلام کرد ولی در عین ناباوری او اواخر سال 91 اعلام کرد که این آلبوم هنوز مجوزهای انتشار را اخذ نکرده است! از سوی دیگر خروج «علی پهلوان» و «نینف امیرخاص» به قوت گرفتن شایعه انحلال آریان دامن زد.

چندی بعد پیام صالحی در یکی از مصاحبه های خود قویا تاکید کرد که گروه آریان همچنان پابرجا است اما:« بعد از اینکه قرارداد سه آلبوم اول را با شرکت«ترانه شرقی» امضا کردیم ما سه آلبوم را به این شرکت واگذار کردیم و در انحصار شرکت قرار گرفت. ما قراردادی با شرکت ترانه شرقی نداریم و کار را به صورت دوستانه و توافقی در اختیارشان قرار دادیم. فقط همان سه آلبوم را با این شرکت و آقای رجب پور قرارداد داشتیم».

داستان دنباله دار آریان تا آبان ماه سال جاری ادامه پیدا کرد و سرانجام شرکت ترانه شرقی اعلام کرد که آلبوم جدید گروه مجوزهای لازم را از دفتر موسیقی وزارت ارشاد اخذ کرده است.قضیه از این قرار بوده که در زمان مدیریت قبلی دفتر موسیقی، یکبار این آلبوم برای اخذ مجوز ارائه اما رد شده بود. ترانه شرقی اعلام کرده است که به زودی این آلبوم در یک زمان مناسب منتشر می شود و به زودی تور کنسرت های آریان آغاز می شود. در آریان5 تقریبا تمامی اعضای اصلی گروه حضور دارند و چند نوازنده مهمان با آنها همکاری کرده اند.

* رضا یزدانی- بعد از خاطرات مبهم
«رضا یزدانی» در 9 سال نخست فعالیت حرفه ای خود فقط سه آلبوم را منتشر کرد. او با آلبوم های «شهر دل» (1380) ، «پرنده بی پرنده» (1382) و «هیس» (1386) در ابتدا به عنوان یک خواننده کم کار شناخته می شد.اما طی سالهای 1389 و 1390 به ترتیب با «ساعت فراموشی» و «ساعت 25شب» برگ جدیدی را در کارنامه کاری خود ورق زد. این خواننده سال 1391 را با آلبوم «خاطرات مبهم» به پایان رساند که نسبت به سایر آثار او متفاوت بود و «کارن همایونفر» به عنوان آهنگساز این مجموعه حضور داشت.

برخی نسبت به پرکار بودن یزدانی انتقاداتی را مطرح می کنند اما اغلب منتقدان و طرفدارانش بر این باورند که وی تا کنون کیفیت را فدای کمیت نکرده است. هفتمین آلبوم رضا یزدانی در مراحل پایانی تولید قرار دارد و عوامل اجرایی بیشتر درگیر ساخت ویدئوهای آلبوم هستند. او از جمله معدود خوانندگانی است که نسبت به تصویرسازی برای آثار خود به صورت جدی فعالیت می کند. این آلبوم ابتدا قرار بود که پاییز و پیش از ماه محرم روانه بازار شود اما یزدانی در مورد دلایل عدم انتشار آن گفت:«قصد داشتیم آلبوم جدید را پیش از محرم و صفر منتشر کنیم منتها ویدئوها آماده نشد و تغییراتی در قطعات داشتیم و به بعد از محرم و صفر موکول شد. کست کار مشخص است اما عنوان و تاریخ انتشار هنوز قطعی نشده است».

از جمله افراد حاضر در این آلبوم می توان به «بهروز پایگان» ، «حسن علیشیری» ، «میلاد عدل» ، «آرش زمانیان» ، «مهدی ایوبی» ، «سروش دادخواه» و «احسان گودرزی» اشاره کرد. اما رضا یزدانی چندی پیش به عنوان رو نمایی از آلبوم جدید خود قطعه متفاوت «نوستالژی» را منتشر کرد که با واکنش های گوناگونی همراه شد. حسن علیشیری در ترانه این قطعه از پنج ترانه نوستالژیک استفاده کرده بود که تا کنون با صدای یزدانی شنیده شده است و تمامی این ترانه ها از سروده های «یغما گلرویی» بود.

* محسن چاوشی – به نام پدر! 
محسن چاوشی بعد از تولد پسرش «زانکو» آن طور که از صحبت ها در شبکه های اجتماعی معلوم است، انگیزه و انرژی زیادی برای تولید آلبوم جدیدش دارد. این آلبوم که تا این لحظه «پاروی بی قایق» نام گرفته، به گفته تهیه کننده این اثر تا اواخر سال وارد بازار موسیقی کشور خواهد شد و جزییات زیادی هم از آن به بیرون درز نکرده. گفته می شود که نام این آلبوم به احتمال زیاد عوض خواهد شد و از ویژگی‌های این آلبوم می‌توان به حضور چهره‌هایی چون روزبه بمانی و بهروز فدوی اشاره کرد. تنظیم‌های بهروز صفاریان، فرشاد حسامی، امیر جمال‌فرد و امید حجت از دیگر ویژگی‌های اثر است.

«دوستت داشتم» با ترانه‌ای از حسین صفا و آهنگ و تنظیم محسن چاوشی یکی از قطعات این آلبوم است که پیش از این از طریق اینترنت منتشر شد و مورد استقبال هواداران این خواننده قرار گرفت.

*حمید عسکری – خوشبختی یا سرنوشت! 
تا کنون آلبوم های «کما1»(1385) ، «کما2» (1388) و «کما3» (1389) با صدای «حمید عسکری» منتشر شده است. حدودا یک سال و نیم پیش از آلبوم جدید وی با نام «کما4» در رسانه ها نام برده می شد ولی او به شدت این نام را تکذیب کرد. این روزها خالق سه گانه «کما» مدتی است که به شدت از سوی طرفداران خود مورد انتقاد قرار می گیرد زیرا چهارمین آلبوم او همچنان در شرایط کامینگ سون به سر می برد! حمید عسکری ابتدای سال جاری و حدودا سه ماه را در کشور آمریکا به سر برد و در شهرهایی نظیر آتلانتا ، واشنگتن و کالیفرنیا روی صحنه رفت.

او در این مدت مراحل ساخت آلبوم جدید خود را نیز در آن کشور پیگیری کرد و انتظار می رفت که پس از بازگشت وی به ایران آلبوم جدیدش نیز منتشر شود. ولی حمید عسکری به دور از حاشیه ها و بدون عجله آلبوم چهارم خود را پیش می برد. او پیش از کنسرت اول شهریور سرآلبومی خود به نام «خوشبختی» را به مخاطبانش ارائه کرد.

«علی بحرینی» وظیفه سرودن ترانه این قطعه را که یک «شش و هشتِ» خوشحال بود، بر عهده داشت و تنظیم آن نیز توسط «کوشان حداد» انجام شد. کنسرت شهریورماه آخرین حضور عسکری با آلبوم های کما در تهران بود و پس از آن در چند شهرستان به اجرای برنامه پرداخت و اعلام کرد که تا زمان انتشار آلبوم جدید قطعا در تهران اجرای زنده نخواهد داشت. این خواننده سعی کرده است که علاوه بر حفظ نفرات اصلی آلبوم های قبلی با چهره های جدیدی در این مجموعه جدید همکاری کند. «کوشان حداد» ، «شهاب اکبری» ، «میلاد ترابی» ، «نیما وارسته» ، «فرشاد فارسی» ، «پوریا حیدری» ، «امین بامشاد» و «علی بحرینی» نفرات تیم تولید آلبوم هستند که تا کنون حضور آنها قطعی شده است. حمید عسکری درباره تیم تولید آلبوم چهارم خود اعتقاد دارد:«سعی کردم که تنظیم ها به افراد مختلف سپرده شود. به دلیل اینکه اولا میخواستیم روند تولید آلبوم را تسریع کنیم چون کارهای آهنگسازی و ترانه ها انجام شده بود. و سعی کردیم سلایق مختلف حضور داشته باشند که تنوع در آلبوم داشته باشیم». این آلبوم در ابتدا با نام «سرنوشت» معرفی شد اما به تازگی از آن با عنوان «خوشبختی» در رسانه ها یاد می شود و زمستان 92 به عنوان موعد جدید انتشار آن اعلام شده است.

* بنیامین بهادری  این بار بدون رجب پور!
در سال 1385 و پس از یک دوره فعالیت غیررسمی،نخستین آلبوم «بنیامین بهادری» به نام «بنیامین85» به مرحله انتشار رسید. پس از آلبوم «بنیامین88» او دیگر به یک خواننده پاپ پرطرفدار تبدیل شد و در مقوله اجراهای زنده از مرزهای ایران نیز پا فراتر نهاد. از همان سال 90 دیگر از نظرات و پیام های طرفداران بنیامین می شد فهمید که منتظر آلبوم سوم هستند.

شرکت «ترانه شرقی» و «محسن رجب پور» از ابتدا مدیریت برنامه های بنیامین را نیز بر عهده داشت. رجب پور به موازات آلبوم پنجم آریان در مصاحبه های خود از آلبوم جدید بنیامین نیز نام می برد و اعلام می کرد که با یک فاصله منطقی این دو آلبوم منتشر می شوند.
همه چیز تا کنسرت پاییزی و کنسرت لندن این خواننده که زمستان 91 برگزار شد خوب بود اما با شروع سال 92 شایعاتی در رسانه ها مبنی تیره شدن روابط رجب پور و بنیامین مطرح شد. سرانجام اواخر اردیبهشت ماه این خواننده رسما اعلام کرد که محسن رجب پور دیگر مدیر برنامه ها و تهیه کننده آلبوم بعدی او نیست. به فاصله تقریبا یک هفته رجب پور نیز در یک مصاحبه این مساله را رسما اعلام کرد و گفت:«وقتش است بنیامین چیزهای دیگری را هم تجربه کند!» که از همین جمله می توان به فحوای صحبت های این تهیه کننده پی برد. یکی دیگر از نکات جالب فعالیت های اخیر بنیامین شکسته شدن طلسم کنسرت های شهرستان او است. وی پس از عید فطر تور کنسرت های خود را آغاز کرد و پس از کنسرت ساری گفت:« به هر حال ایشان(محسن رجب پور)هر کاری که توانسته، کرده است. اگر در شهرستانها نتوانست کاری کند، در عوض ما چند تا از بهترین تورهای دور دنیا را تجربه کردیم که خواننده های داخل ایران، خیلی کم به چنین تجربه ای دست یافتند؛ مثل اولین تور امریکا و کانادا که خیلی مهم بود». سومین آلبوم بنیامین مدتی است که در مراحل نهایی ضبط و میکس و مستر قرار دارد و تا پایان سال جاری توسط شرکت «هنر اول» توزیع خواهد شد. هنوز جزئیات دقیقی از تیم تولید این آلبوم اعلام نشده است.

* حمید حامی – یک لحظه عاشق شو 
«حمید حامی» یکی از خواننده های با سابقه ای است که انتشار پنجمین آلبوم او به نام «یک لحظه عاشق شو» هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد. «ستار اورکی» ، «رضا تاجبخش» ، «علیرضا قرایی منش» ، «علی موثقی» ، «نیکان ابراهیمی» و «مهران خلیلی» در بخش آهنگ و تنظیم این آلبوم حضور دارند و ترانه ها نیز از سروده های «بابک صحرایی» ، «مریم اسدی» و «پوریا ربیعی» است. سبک این آلبوم تقریبا به سمت پاپ – راک گرایش دارد و گفته می شود اشعار آن با سایر آلبوم های حامی تفاوت های زیادی دارد. ابتدا قرار بود که این آلبوم در بهار 91 منتشر شود اما به دلیل تاخیر در مراحل اخذ مجوز ارشاد،انتشار آن به بهار 92 موکول شد.حتی یک تیزر هم از این آلبوم در فضای مجازی قرار گرفت اما هنوز خبری از یک لحظه عاشق شو نیست. حامی یکی از خواننده هایی است که به شدت نسبت به «مافیای موسیقی» اعتراض دارد و حتی تابستان در یکی از مصاحبه های خود گفت که برای همیشه از ایران می رود. حامی چندی بعد در یک مصاحبه دیگر در مورد دلایل عدم انتشار آلبوم جدیدش گفت:« در مورد تاريخ انتشار شما را به خدا به من فرصت بدهيد تا در اين جنگ نابرابر پيروز شوم! از مخاطبانم می‌خواهم كه به جای كنايه و بی‌حوصلگی، صبر و تحمل پيشه كنند». او تا کنون آلبوم های «حامی»(1379) ، «دو نیمه رویا» (1381) ، «فقط نگاه می کنم»(1386) ، «بوی گندم»(1387) و «آخدا»(1389) را منتشر کرده است.

* علی لهراسبی و بازگشتی جدید 
 قطعا یکی از جنجالی ترین چهره های موسیقی پاپ در سال 90 «علی لهراسبی» بود که کلا به بی حاشیه بودن شهرت داشت. همزمان با جدی شدن خبرهای انتشار آلبوم علی لهراسبی صحبت هایی مبنی بر همکاری او با «شادمهر عقیلی» مطرح شد.
پس از انکارهای لهراسبی و اصرارهای رسانه ها ناگهان عکس دو نفری این دو هنرمند دیگر همه چیز را تایید کرد.خط تیره های آلبوم «تصمیم» نیز بیانگر این بود که شادمهر عقیلی بعد از گذشت بیش از یک دهه باز هم به موسیقی داخل کشور بازگشته است.جنجال ها به حدی بالا گرفت که تا حدودی خود آلبوم تحت الشعاع حواشی قرار گرفت اما لهراسبی در آلبوم تصمیم کاملا متفاوت ظاهر شد.او پیش از این با سبک خاص خود که اغلب غمگین بود شناخته می شد اما در آن آلبوم فضاهای اکتیو و شش و هشت را نیز تجربه کرد. دقیقا به فاصله هشت روز از آلبوم تصمیم این خواننده ممنوع الکار شد و تا مدتها نتوانست در تهران و شهرستانها روی صحنه برود. پس از گذشت این اتفاقات جدیدترین آلبوم لهراسبی با نام احتمالی «دیوار» در مرحله تنظیم قرار دارد و احتمالا ده قطعه خواهد داشت.

علی لهراسبی در مورد تیم کاری این آلبوم می گوید:« «محسن یگانه» ، «شهاب اکبری» ، «فربد یزدانفر» ، «حسین قربانپور» ، «فواد غفاری» ، «بابک مافی» و «محمد ناهیدی» و «مرتضی پاشایی» کارهای آهنگسازی و تنظیم را انجام می دهند. در قسمت ترانه نیز خانم «حدیث دهقان» و خانم «زهرا عاملی» حضور دارند و دوستان دیگر نیز فعالیت می کنند که به زودی اسامی آنها را اعلام می کنم. اگر هم چهره جنجالی در این آلبوم حضور داشته باشد ما نمی گوییم که جنجال آن دامن خودمان را نگیرد!». این آلبوم تا پایان سال جاری منتشر می شود و علی لهراسبی در آن از تک قطعاتی که تا کنون منتشر کرده است استفاده نخواهد کرد.

* دیگران 
چهره های دیگری هم از قبیل فرزاد فرزین، شهرام شکوهی، علی اصحابی، علی عبدالمالکی و... در صدد انتشار آلبوم هایشان در بازار هستند که اطلاعاتی چندانی از این آثار تا کنون منتشر نشده است.
منبع: 
اختصاصی سایت موسیقی ما

نوشته شده در چهارشنبه ششم آذر 1392ساعت 18:33 توسط نیلوفر پرستش| |


"آلبوم پنجم گروه آریان سرانجام از دفتر موسیقی مجوز انتشار گرفت..."


 سرانجام پس از مدت‌ها کش و قوس میان شرکت ترانه شرقی و دفتر  موسیقی وزارت ارشاد، مجوز انتشار پنجمین آلبوم گروه موسیقی آریان به خوانندگی علی پهلوان و پیام صالحی صادر شد. این اثر که پیش از این و در زمان دولت قبلی از اخذ مجوز انتشار بازمانده بود، با تغییر دولت و روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، مجوز انتشار گرفت.
ضمن تسلیت به مناسبت ایام محرم به اطلاع می‌رساند تمامی قطعات آلبوم پنجم گروه آریان به همراه تمامی تک آهنگ‌ها پس از سپری کردن تمامی مراحل، امروز موفق به اخذ مجوز از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد».

اطلاعات بیشتر در رابطه با جزئیات انتشار آلبوم و اجرای کنسرت تهران متعاقبا در روزهای آینده توسط محسن رجب پور از خبرگزاری‌ها اعلام می‌گردد.


نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آبان 1392ساعت 20:56 توسط نیلوفر پرستش| |


دوستان گرامى، كتاب ترانه هاى گروه آريان براى گيتار نوازى آسان از طريق سايت ترانه شرقى قابل خريدارى شده:

http://www.taranehsh.com/fa/index.php/component/jshopping/category/view/1?Itemid=0

نوشته شده در سه شنبه سی ام مهر 1392ساعت 18:17 توسط نیلوفر پرستش| |


یک موسیقی تماتیک
نگاهی به موسیقی فیلم هیس دخترها فریاد نمی‌زنند
سمیه قاضی‌زاده: تماتیک‌ترین کاری که در جشنوارهء امسال شنیدم هیس دخترها فریاد نمی‌زنند ساختهء کارن همایون‌فر بود. موسیقی که لحظات بسیار خوبی را دارد و به معنای کلاسیکش موسیقی متن فیلم است. یک تم اصلی دارد که قطعات دیگر از دل آن بسط و گسترش پیدا کرده‌اند. هرگز ارتباط آهنگساز با آن تم اصلی قطع نشده مگر به ضرورت سکانس‌های فیلم. مثل سکانس‌های تهدید‌های مراد یا تعقیب و گریز در بندر.

همایون‌فر برای فیلمی که قصد ندارد یک ملودرام اشک‌انگیز باشد، موسیقی از جنس خودش نوشته. موسیقی این فیلم حجم بسیار بالایی دارد و در اغلب صحنه‌های حضور موج‌گونه‌ای دارد. می‌رود و می‌آید، اوج می‌گیرد و پایین می‌آید، اما هست. موسیقی هیس... قرار نیست که کمک به اشک‌انگیز شدن و سانتی‌مانتال شدن آن بکند بلکه بیشتر موسیقی است که به لایه‌های عمیق‌تر درد و رنج شخصیت اصلی قصه "شیرین" پرداخته. تم اصلی موسیقی برای شخصیت اصلی و فریادهای فروخورده‌ای که او طی این سال‌ها داشته است نوشته شده. از این حیث ما با اثر موسیقایی شخصیت‌پردازانه‌ای طرف هستیم که خیلی کاری به موقعیت‌های مختلفی که در فیلم از آنها صحبت می‌شود ندارد. تنها دغدغه‌ای که این موسیقی دارد، شیرین است و در هر حالتی افکار و دلشو‌ره‌ها و سرنوشت او را دنبال می‌کند. همین می‌شود که در صحنهء پایانی که شیرین بالاخره در راه رفتن پای چوبهء دار فریاد می‌کشد، موسیقی صدایش را به سقف آسمان نمی‌چسباند، بلکه برعکس به همان روال عادی اوج و فرودهایی که دارد می‌پردازد. آنقدر آهنگساز گوش شنونده‌اش را با حرف‌های نگفتهء شخصیت اصلی پر کرده است و آنقدر در طول فیلم سعی کرده که به این فرض اولیه پایبند باشد که گوش مخاطب کاملا برای شنیدن فریاد شیرین آماده شده است. چنین برخوردی را در صحنهء گریهء رقت‌آور شیرین هم می‌بینیم. موسیقی کاملا قطع می‌شود تا صدای گریهء او شنیده شود.

اگر از این زاویه به موسیقی هیس... نگاه کنیم، با یک مهندسی موسیقایی مواجه می‌شویم، چه از نظر انتخاب سکانس‌ها و چه از نظر اوج‌های موسیقایی. شاید هر آهنگساز دیگری بود، اصرار به گنجاندن موسیقی‌اش در صحنه‌های احساسی فیلم هم داشت و برای گرفتن قطره اشکی، دست به هرکاری می‌زد. از این حیث موسیقی هیس... اثری است قابل احترام.

با این حال موسیقی این فیلم می‌توانست تم قوی‌تر، زیباتر و بیادماندنی‌تری داشته باشد. در این صورت شک ندارم که قابلیت ماندگاری بالایی پیدا می‌کرد. اما ظاهرا تکنیک به احساس چربیده و نتیجه‌اش همین موسیقی‌ای شده که می‌شنوید. به هر روی خوشحالم که موسیقی هیس... کاندید دریافت سیمرغ بلورین بهترین موسیقی فیلم شد، چرا که از میان آثاری که در جشنوارهء امسال شنیدم یکی از بهترین‌ها بود.

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مهر 1392ساعت 19:8 توسط نیلوفر پرستش| |

اینجا بشنوید و دانلود کنید؛
قطعه «هنوز یکی هست» با صدای یاحا کاشانی و پیام صالحی
موسیقی ما - آرین شهمیرزادی: یاحا کاشانی (ترانه سرا) به مناسبت پانزدهم مهر، سالروز تولدش، تک آهنگی منتشر کرد. این قطعه «هنوز یکی هست» نام دارد و «پیام صالحی» در آن با کاشانی همخوانی کرده است. ترانه و ملودی قطعه «هنوز یکی هست» اثر یاحا کاشانی است و «انوشیروان تقوی» تنظیم آن را انجام داده است. این قطعه را از «موسیقی ما» بشنوید و دانلود کنید.
نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مهر 1392ساعت 18:36 توسط نیلوفر پرستش| |


سیاست جدید مدیران برج میلاد در اعطای سالن همایش‌ها به خواننده‌ها
دلایل «ورود ممنوع» برج میلاد به برخی چهره‌های سرشناس موسیقی چیست؟
موسیقی ما – بهمن بابازاده: با انتشار جدول کنسرت‌های پائیزه در رسانه‌ها، بسیاری از مخاطبان موسیقی در پی دلایل عدم برگزاری کنسرت برخی چهره‌ها، در سالن همایش‌های برج میلاد بودند و در فضای مجازی نیز بحث‌های فراوانی در این باره بوجود آمد تا این اتفاق به چالش اصلی مخاطبان موسیقی در شش ماهه دوم سال تبدیل شود. برخی تهیه کننده‌های این عرصه نیز در تماس‌های مکرر با «موسیقی ما» اطلاعاتی را در این زمینه در اختیار این رسانه قرار دادند و از پشت پرده این اتفاق و دلایل این تصمیم، پرده برداری کردند. با این اوصاف سوال اصلی این گزارش «دلایل عدم اعطای اجازه برگزاری کنسرت به برخی ستاره‌های پاپ در سالن برج میلاد» است و قرار است از زوایای مختلف به این تصمیم مسئولین برج میلاد بپردازیم.

* شورای گزینش
یکی از تهیه کننده‌های سرشناس عرصه موسیقی پاپ پس از پیگیری و تماس‌های خبرنگار «موسیقی ما» در این باره می‌گوید: «مسئولین برج میلاد چندی ست که به قول خودشان، شورایی را برای انتخاب و تائید صلاحیت چهره‌هایی که قرار است در این سالن به اجرای برنامه بپردازند، تشکیل داده‌اند. در این شورا که اصلا معلوم نیست اعضایش چه کسی است و با چه معیارهایی این انتخاب‌ها صورت می‌گیرد، برخی از چهره‌ها و گروه‌ها فاقد صلاحیت اجرای برنامه در این سالن معرفی می‌شوند و اجازه برگزاری کنسرت در این سالن را ندارند.» این اتفاق در حالی صورت گرفته که بر اساس قوانین عرفی که در دفتر موسیقی وزارت ارشاد اعمال می‌شود، خواننده‌ها مجازند در همه سالن‌های تهران به اجرای برنامه ، در صورت اخذ مجوز‌های لازم از نهادهای مربوطه، به اجرای برنامه بپردازند.

* ستاره سوزی... 
در ماه‌های گذشته چهره‌هایی چون «فرزاد فرزین»، «محسن یگانه»، «گروه سون» و ... پس از پیگیری‌های فراوان موفق به دریافت صلاحیت اجرای زنده در سالن برج نشدند تا کنسرت‌هایشان به سالن‌های دیگر تهران منتقل شوند. اتفاقی که باعث تعجب بسیاری از اهالی موسیقی شد. در این بین «مرتضی پاشایی»، «احسان حق شناس»، «محمد علیزاده» و «شهرام شکوهی» که تاکنون همه اجراهای زنده تهران شان در سالن‌هایی به جز برج میلاد برگزار می‌شد، به یک باره برنامه‌هایشان را در برج میلاد روی صحنه بردند تا تناقض‌های این اتفاق و سیاست گذاری جدید مسئولین برج میلاد، چند برابر شود.

* گزینشی در کار نیست!
پیگیری خبرنگار «موسیقی ما» از مسئولین سالن برج میلاد به «بی آزار» (مدیر برگزاری برنامه‌های اجرایی در سالن همایش‌های برج میلاد) ختم شد و ایشان پاسخگویی در این رابطه را از وظایف مدیر روابط عمومی برج دانست. پس از عدم پاسخگویی جناب «بی آزار»، خبرنگار «موسیقی ما» در گفتگو با «محمد جعفری» (مدیر روابط عمومی برج میلاد) درباره سیاست جدید این مجموعه در واگذاری یا عدم واگذاری سالن همایش‌ها به برخی چهره‌های موسیقی سوالاتش را عنوان کرد. مدیر روابط عمومی برج میلاد نیز در پاسخ به این سوالات به «موسیقی ما» گفت: «اولا کلیت این ادعا از نظر مدیران برج میلاد منتفی است و به هیچ وجه سیاست‌های این مجموعه، سیاست‌هایی گزینشی نیست. وجود شورای اعطای صلاحیت برگزاری کنسرت در برج میلاد هم کاملا کذب است و به هیچ عنوان مورد تائید ما نیست. اما برخی استانداردها از سوی مدیران برج میلاد تعیین شده که بر اساس آنها، برخی چهره‌ها اجازه برگزاری برنامه در این سالن را ندارند.» وی افزود: «تیم نظارتی مجموعه فاکتورهایی از قبیل «محتوای برنامه» و «کم فروشی» خواننده را از عوامل مهم در این تعیین صلاحیت معتبر می‌دانند. مثلا خوانندده‌ای که قرار است 70 دقیقه به اجرای برنامه بپردازد، در مواقعی پیش آمده که دیرتر روی صحنه آمده و با تاخیر برنامه را شروع کرده است. عده‌ای نیز به جای این‌که خودشان روی صحنه بخوانند، میکروفن را به سمت مردم می‌گیرند و کلا چهل درصد کنسرت را مردم می‌خوانند! به هر حال ما برای جلب رضایت مخاطبان برنامه نهایت سعی‌مان را می‌کنیم که اجازه ندهیم این کم فروشی‌ها، باعث بدبینی مردم شود. از سوی دیگر در تمام سالن‌های دنیا، مدیران آن هستند که بر اساس استانداردهایی که تعریف می‌کنند، پذیرای چهره‌هایی هستند که اعتبار سالن شان حفظ شود. ما هم بر اساس این عرف جهانی، حق و صلاحیت این را داریم که برای سالن برج تصمیم گیری کنیم. ما در بحث‌های محتوایی کنسرت‌هایمان نیز به شدت وسواس داریم و اجازه نمی‌دهیم خواننده‌ای در برنامه‌هایش روندی تکراری و خسته کننده را اعمال نماید. برای همین به کنسرت گذار‌ها و تهیه کننده‌ها هم فاکتورهایی را تعیین کرده‌ایم که باید بر اساس آنها برنامه‌های اجرایی، روندی جذاب و سرگرم کننده داشته باشد و در عین حال کیفیت هنری برنامه و محتوایی‌اش، حفظ شود». توضیحات «محمد جعفری» در حالی ست که در یک ماه گذشته چهره‌هایی از قبیل «بابک جهانبخش» و «مازیار فلاحی» در کمتر از یک ماه، بیش از ده سانس برنامه یک شکل و یک فرم را در این سالن به روی صحنه برده‌اند.

*ما مستقل‌ایم!
جعفری در پاسخ به این سوال که «نام افرادی که در این باره تصمیم گیری نهایی می‌کنند چیست؟» توضیح داد: «این افراد مجموعه مدیران برج میلاد هستند. مجموعه‌ای که تصمیمات کلان آن را می‌گیرند و سیاست گذار این جریان‌ها هستند.» خبرنگار «موسیقی ما» در ادامه سوال «سالن‌های کنسرت در جهان معمولا به بخش خصوصی تعلق دارند که تصمیم گیری‌های کلان شان را مدیران این سالن‌ها تعیین می‌کنند. اما برج میلاد مجموعه‌ای دولتی ست و تمام چهره‌ها حق استفاده از آن را دارند»، را مطرح کرد که جعفری در این باره نیز توضیح داد: «شرکت برج میلاد، شرکتی‌ست که به صورت مستقل با مجموعه میلاد در همکاری‌ست. کیفیت و محتوا برای برگزاری هر برنامه در این سالن بسیار حائز اهمیت است و بخاطر همین با تعاملات صورت گرفته، سعی کرده‌ایم بیشتر به بحث‌های محتوایی در اجراهای زنده این سالن بپردازیم.»

* به کجا چنین شتابان؟ 
برج میلاد به عنوان یکی از اصلی‌ترین سالن‌های برگزاری کنسرت‌های موسیقی در کشور، در سال‌های گذشته سهم زیادی را در گرم شدن بازار کنسرت‌های داخلی و بازار پاپ داشته است. اتفاقی که باعث شد مارکت موسیقی، بتواند در سال‌های گذشته خیز بلندی در راستای تحول در این حوزه بردارد و بتواند به صورت مستقل، چرخه اقتصادی جالب توجهی را نیز تجربه نماید. شرکت‌های جدید و تهیه کننده‌های جوان وارد گود شدند تا این بازار از سیطره تهیه کنده‌های سنتی و در اصلاح «لاله زاری» در بیاورند تا خواننده‌ها و فعالین این حوزه بتوانند با استقلال کاری بیشتری به فعالیت بپردازند. اما تصمیمات جدید سیاست گذاران و مدیران این سالن در واگذاری یا عدم واگذاری این سالن به چهره های پاپ، و نگاه گزینشی که بوجود آمده، قطعا می‌تواند در سمت و سو دادن به سلیقه مخاطب موسیقی تاثیرات فراوانی داشته باشد و با توجه به این‌که مشخصا یک نهاد اجرایی، صرفا بایستی مجری برخی تصمیمات باشد، اعمال فیلترینگ و نگاه گزینشی در انتخاب چهره‌های موسیقی برای اجرای زنده در این سالن، چندان نمی‌تواند مثمر ثمر واقع شود.

«موسیقی ما» در روزهای آینده با تهیه کننده‌ها و چهره‌های سرشناس موسیقی در این باره گفتگوها و نقدهایی را منتشر خواهد کرد.
منبع: 
اختصاصی موسیقی ما

نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مهر 1392ساعت 18:30 توسط نیلوفر پرستش| |


راهکارهایی برای برون‌رفت از فضای تکراری کنسرت‌های داخلی - 1
میثم یوسفی: یک سالن کنسرت استاندارد نداریم اما قیمت بلیت‌ها از «رویال آلبرت هال» هم گران‌تر است!
موسیقی ما – وحید لشکری: پرونده ویژه سایت «موسیقی ما» درباره دلایل کیفیت پائین و فضای تکراری کنسرت های پاپ داخلی، با بازتاب های مختلفی از سوی جامعه خبری و اهالی موسیقی رو به رو شد تا این پرونده و نقطه نظرات ارائه شده در آن، به نوعی به بحث داغ این شاخه از هنر کشور تبدیل شود. در ادامه این مبحث، در پرونده ای جدید سراغ تعدادی دیگر از چهره های موسیقی و منتقدین رفته ایم تا این بار از زاویه ای دیگر به معضل این روزهای بازار پاپ نگاهی بیندازیم و راهکار های فعالین این حوزه برای برون رفت از این بحران را مورد بررسی قرار بدهیم.

در بخش اول این پرونده سراغ «میثم یوسفی» از ترانه سراها و فعالین حوزه موسیقی رفته ایم تا نقطه نظرات وی را دراین باره جویا شویم. این ترانه سرا در ابتدای صجبت های خود گفت: «مشکل اصلی در مارکت موسیقی یک اتفاق کلی است که به همه جوانب موسیقایی شامل خود هنرمندان، کنسرت‌ها، تولیدات فرهنگی مثل آلبوم‌ها و نگاه مسئولان به این هنر تعمیم پیدا می کند و آن نگاه کوتاه مدت و بسیار مصرفی به این هنر است. تا الان هدف مسئولین این بوده که یک چیزی به نام موسیقی پاپ باشد و حتی به خاطر داریم که در گذشته یکی از سرپرست‌های دفتر موسیقی یک بار گفتند که موسیقی پاپ فرزند نامشروعی برای ماست که نمی توانیم برای آن شناسنامه صادر کنیم. وقتی چنین نگاهی در پس زمینه‌ی ذهنی مسئولین هست طبیعتا در خروجی آن هم تامل و حمایتی واقعی وجود نخواهد داشت. از طرفی در این سال‌ها بارها دیده‌ایم که چون عمدتا عرضه های درستی از کالاهای موسیقیایی نبوده است ، مردم و مخاطبان با حداقل ها می سازند. مشخصا در بحث کنسرت‌ها، کل جمعیتی که کنسرت می روند در خوشبینانه ترین حالت نهایتا یکی دو میلیون نفر است. عمده این افراد رویکردی طرفدارانه نسبت به هنرمندانشان دارند و درصد خیلی کمی از این یک میلیون نفر افرادی هستند که موسیقی را به صورت حرفه ای پیگیری می کنند و دغدغه هایی فراتر از طرفداری دارند.»

 یوسفی در ادامه افزود: «بعد از یک دوره طولانی که موزیک پاپ مجاز نبود و بعد از آن که مدت زیادی کنسرت‌ها به دلایل عجیب و غریب امکان برگزاری نداشتند تازه چند سال است که بازار کنسرت داغ شده است. اما در همین سال‌ها هم نگاه مسئولین معمولا نظارتی و حذفی بوده و نه حمایتی. هیچ وقت الگوهای بهتری از آنچه که تا الان شنیده ایم عرضه نشده است و مردم هم همان طور که گفتم «طرفدار» هستند، مخاطب جدی موسیقی نیستند که متوجه شوند خواننده فالش می خواند یا نیمی از نوازنده ها فیش سازشان در گلدان است! این طرفدار فقط آمده چند آهنگ خاطره انگیز گوش کند و خواننده ای که دوست دارد را از نزدیک ببیند و برود. از سوی دیگر یک اتفاق بسیار مهمی کنار این موارد قرار دارد و آن هم عدم مسئولیت روزنامه نگاران و اهالی رسانه ها است. در این سالها روزنامه نگار حرفه ای خیلی کم داشتیم که از ابتدا تخصص داشته باشد و جزو طرفدارها نباشد و بفهمد که چه اتفاقاتی روی استیج رخ می دهد. من اکنون ابتدایی ترین موارد را بیان می کنم و نمی خواهم وارد این مساله بشوم که چه اتفاقاتی در کنسرت های خارجی رخ می دهد. وقتی گزارش های کنسرت ها را می خوانید عمدتا طرفداری است و فقط تعریف کردن است. نمی خواهم بگویم که این افراد عمدا غش و ضعف می‌کنند ولی بینش و سواد کافی هم وجود ندارد که تحلیل و نقد کند. همین مساله باعث می شود این‌همه اشکالات در کنسرت‌ها وجود دارد و در کنار آن نقدی هم حاصل نمی شود که کمی چالش ایجاد کند. من ترانه سرا هستم ولی عمدتا دوستان من را به عنوان روزنامه نگار می شناسند. به هم صنف‌های روزنامه نگار پیشنهاد می کنم پای قضیه تحلیل و آنالیز بایستند و از طرفداری فاصله بگیرند. مخصوصا آن‌هایی که سواد و تخصصش را دارند اما دل و دماغش را ندارند ، می‌خواهم که کنار نکشند و بنویسند و تحلیل کنند. اینکه یک نفر به اسم روزنامه نگار در کنسرت عکس یادگاری با خواننده بگیرد و در صفحه شخصی اش قرار بدهد چیز بدی نیست ولی وقتی این کار را بیشتر از ده بار انجام می‌دهد یعنی او کلا طرفدار آدم معروف‌هاست، این خیلی زیبنده هم نیست! امیدوارم فعالیت ها به سمت نقد برود و از جانب تخریب هم پایین بیاید. واقعیت ها باید گفته شود و هنرمندان هم باید ظرفیت پذیرش را داشته باشند تا بتوانند وارد عرصه رقابت شوند. با اینکه وضعیت مارکت موسیقی در کل خراب است ولی وقتی کنسرت برگزار می شود یعنی درآمد هست. همین پول می تواند باعث رقابت شود و مثلا دستمزد بهتری به نوازنده ها داد. وضعیت دستمزد نوازنده ها شاید یکی از اصلی ترین مشکلات کنسرت ها است. وقتی نوازنده ها دغدغه معیشت دارند فرصتی برای وقت گذاشتن و تمرین بیشتر نخواهند داشت و همین باعث می شود که خروجی مطلوبی نداشته باشند.»

وی در مورد مخاطبان نیز گفت: «فکر می‌کنم به مرور زمان به دلیل حجم کنسرت‌های چند سال اخیر مردم از حالت طرفداری فاصله خواهند گرفت و کم کم می‌توانند انتخاب کنند که به چه کنسرتی بروند. الان زمان بررسی اجرای بهتر و موزیک بهتر است. اینها شروعی خواهد بود که این جریان از حالت رو به سقوطی که دارد نجات پیدا کند. باید همه تصمیم بگیرند و به همدیگر برای بهتر شدن کمک کنند و الان دیگر وقتش است! چهارده سال است که از باز شدن فضای موسیقی پاپ می گذرد و همه آزمون و خطاها انجام شده است. مردم هم نشان داده‌اند که در یکی دو سال اخیر کم کم به سمت تمییز کردن سره از ناسره هستند و انتخاب می‌کنند که چه موسیقی‌ای را گوش کنند، این اتفاق خوبی‌ست. از جانب تولید کننده ها هم باید بیشتر فکر شود که جریان موسیقی جدی تر گرفته شود. یعنی جریانی که هدف آن از موسیقی فقط شو و نمایش نیست و والاتر از این است که صرفا یک اجرا داشته باشد و پول بگیرد و برود.»

یوسفی در بحث سالن های کنسرت نیز خاطرنشان کرد: «یک مساله خیلی مهم که باید از جانب مسئولین حمایت شود بحث سالن های کنسرت است. ما یک سالن کنسرت استاندارد در این مملکت نداریم ولی قیمت سالن های ما بعضا از «رویال آلبرت هال» لندن هم گران تر است! این واقعیت کاملا خنده دار است و من نمی دانم چه ارتباطی به هم دارند! در این مورد هم باید از جانب همکاران رسانه ای و هنرمندان نقد شود و در جلساتی که با مسئولین دارند فقط به دنبال مسائل شخصی خود نباشند.»

وی در پایان گفت: « برای سایت «موسیقی ما» خوشحال هستم که باب نقد را باز کرده اند و پرونده های موضوعی را مورد بررسی قرار می دهند و همه افرادی که در موسیقی حضور دارند ثمره آن را خواهند دید. اگر فقط بنویسید که فلان خواننده روی استیج با خود «اتو تیونر» دارد و نمی تواند دو نت درست را بخواند ، کافیست تا مخاطبان بدانند کسی که از او به نام حنجره طلایی فلان سبک یاد می کنند چه حقیقتی دارد. فکر می کنم بازشدن باب گفتگو و نوشتن حتی مسئولین را هم به فکر وادار می کند. البته باید دلسوز باشند و بُل نگیرند که بگویند که اینها خودشان به تخصص نداشتن اعتراف می کنند.»
منبع: 
اختصاصی سایت موسیقی ما

نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1392ساعت 0:37 توسط نیلوفر پرستش| |


خرید كتاب ترانه هاى گروه آريان براى گيتار نوازى آسان از طريق سايت ترانه شرقى :


http://www.taranehsh.com/fa/index.php/component/jshopping/category/view/1?Itemid=0

نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1392ساعت 0:33 توسط نیلوفر پرستش| |



از گروه «آریان» چه خبر؟

ImageThumb2-4.jpeg

خیلی سال است که از انتشار اولین آلبوم گروه آریان می‌گذرد؛ گروهی که در همان روزهای اول انتشار آلبومش به یک بمب خبری تبدیل شد و کاست‌های آلبومشان در سراسر ایران دست به دست می‌چرخید اما چه شد که سیر صعودی محبوبیت آریان بعد از بیرون آمدن آلبوم سومشان، جای خود را به روندی نزولی داد که تا امروز ادامه دارد؟ آریان امروز تبدیل به یک گروه منفعل شده که حتی گروه‌های نوپا هم گوی سبقت را از آن ربوده‌اند. آریانی که این روزها مشخص نیست قرار است به فعالیتش ادامه دهد یا خیر. خبرها حکایت از آن دارد که مدتی است در این گروه، اختلاف نظرهایی وجود دارد.

به گزارش ایسنا، قانون‌آنلاین با ذکر این مقدمه گفت‌وگوی خود با پیام صالحی (خواننده) و محسن رجب‌پور (تهیه‌کننده و مدیر برنامه) گروه آریان را منتشر کرده است که در پی می‌آید:

پیام صالحی: از سال دوم راهنمایی به سمت یادگیری ساز سنتور رفتم. بعد از آن در دوران دبیرستان با پیانو و گیتار آشنا شدم و در دوران دانشگاه هم شروع به کار کردن یک‌سری آهنگ‏‌ها و شعرهایی کردم که بعدها آنها را در بعضی از قطعات آلبوم اول آریان شنیده‏‌اید. دقیقا مشابه همین داستان را هم «علی پهلوان» داشت. وقتی تحصیلاتم به اتمام رسید، به خدمت سربازی رفتم و در دوران آموزشی با «علی پهلوان» آشنا شدم. آنجا متوجه شدیم که هر دو گیتار می‏‌نوازیم و شعر و آهنگ داریم. بعد از آن در دفترچه خاطراتش که هنوز هم هست نوشتم: «مطمئنم که یک روز با هم روی صحنه، کنسرت اجرا می‏‌کنیم.»

ادامه متن در ادامه مطلب ...


ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1392ساعت 0:32 توسط نیلوفر پرستش| |

ترانه شرقی منتشر می کند ...
آلبوم "دینگو مارو" 
اثری متفاوت از گروه لیان
با صدای محسن شریفیان

{ شرکت "ترانه شرقی" با انتشار این آلبوم و در ادامه فعالیت خود برای شناساندن موسیقی ایران به دنیا تلاش دارد تا آغازگر فصل نوینی در تلفیق موسیقی جنوب ایران با موسیقی جهانی باشد. این اثر که توسط شرکت جمی موزیک رکوردز کانادا دارای رایت بین المللی است به زودی در سراسر ایران توسط هنر شهر ( شرکت ایرانگام ) توزیع خواهد شد و پخش بین المللی آن نیز بعهده شرکت لبینا رکوردز امریکا می باشد }
دمو صوتی و تصویری این آلبوم را می توانید از لینک زیر مشاهده و دانلود نمایید :
http://www.taranehsh.com/fa/index.php/news/131-dinguemarrow-demo

نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1392ساعت 0:29 توسط نیلوفر پرستش| |

موسیقی پارس- مصطفی امامی: حالا ۴ سال از انتشار آخرین آلبوم بنیامین میگذرد و کاسه صبر هواداران «دنیا دیگه مث تو نداره… » لبریزتر از هرزمان دیگری است. آنها میخواهند آهنگهای جدید خواننده محبوب خود را هرچه زودتر در قالب آلبوم جدید او گوش کنند اما بعد از چهار سال هنوز هیچ خبری از آلبوم بنیامین نیست و همین موضوع باعث شده هواداران بنیامین به نوعی دلخور باشند. شاید بهترین کسی که میتواند در مورد انتشار آلبوم بنیامین اظهارنظر درستی داشته باشد، محسن رجب پور (مدیرعامل ترانه شرقی) است. رجب پور در ابتدای صحبتهایش به تماشا میگوید: « بعد از انتشار دومین آلبوم بنیامین، تور گسترده کنسرتهایش در سراسر دنیا آغاز شد که این کنسرت ها، مخصوصاً تور امریکا که به تنهایی ۵ ماه وقت ما را گرفت باعث شد شخص ِ بنیامین بهادری وقت کمتری برای تولید قطعات جدید داشته باشد. فرق بنیامین و بعضی از خوانندگان تراز اول کشور این است که تا زمانی که خودش نباشد، کار جلو نمیرود. تا زمانی که بنیامین روی ترانههایی که فرید احمدی میسراید، آهنگی نسازد، تنظیمکننده نمیتواند کار تنظیم را آغاز کند و تا زمانی که خود ِ بنیامین نباشد، اصولاً کار تنظیم قطعات نهایی نمیشود. » رجب پور ادامه میدهد: « چند وقت پیش خبری با دو سال تاخیر روی یکی از سایتهای اینترنتی منتشر شده بود، مبنی بر اینکه محسن رجب پور قطعات تولیدی بنیامین بهادری و فرشاد فارسیان را شنیده و یک جمله گفته و… ! اول اینکه همانطور که گفتم این خبر متعلق به بیش از دو سال پیش است. اصل ماجرا از این قرار است که من بعد از آشنایی با فرشاد فارسیان توسط یکی از دوستانم، ایشان را به عنوان تنظیمکننده به بنیامین معرفی کردم. بعد از آشنایی بنیامین و فرشاد فارسیان، مدتها طول کشید که این دو با هم هماهنگ شوند و به سمت تولید قطعات حرکت کنند. بعد از گذشت یک سال من به این نتیجه رسیدم که اختلاف دیدگاه بین بنیامین بهادری و سازبندی فرشاد فارسیان باعث میشود ما به هدف اصلی که مد نظر داریم، نرسیم. به همین دلیل چون خودم فرشاد فارسیان را به بنیامین معرفی کرده بودم، خودم تنظیم را از یک فرد به یک گروه تبدیل کردم. با اضافه شدن نیما وارسته و علی منصوری به فرشاد فارسیان، این سه نفر قطعات را به صورت گروهی تنظیم میکردند که البته تنظیم گروهی شامل یک سری محاسن مثل استفاده از نظر جمعی و یک سری معایب مثل شور شدن یا بینمکاش به دلیل تعدد آشپزها است. اگرچه این موضوع هم یک مدتی گریبان ما را گرفت اما حداقلاش این بود که تجربه بسیار خوبی برای ما رقم خورد. » رجب پور در گفتوگو با روزنامه تماشا صحبتهایش را اینگونه ادامه میدهد: « عاملی به نام آینده هم وجود دارد که همیشه ترمز شما را میکشد. دفتر موسیقی بعد از دو سال از اواخر سال ۹۰ صاحب مدیر کل شد! مدیر کلی که دیدگاهش هیچ ارتباطی به موسیقی پاپ نداشت. آدمی که باید خودش موزیسین باشد و از همه شاخههای موسیقی حمایت کند، فقط از یک نوع موسیقی خاص حمایت میکرد و این باعث شد تمامی تولیدکنندگان موسیقی، به نوعی دلسرد شوند. این تغییر دیدگاه در دفتر موسیقی باعث شد ما به ۱۵ سال پیش برگردیم. من از سال ۶۹ در زمینه تولید موسیقی فعالیت دارم، روزی که وارد این شغل شدم ما موسیقی پاپ نداشتیم. از همان روز اول من برای گرفتن عکس مهرداد کاظمی در بیستون دوندگی کردهام، من چنین موانعی روبه رو بودهام و حالا نمیتوانم بعد از ۲۰ سال بایستم و نگاه کنم یک شخصی که معلوم نیست از کجا آمده و بر اساس چه رابطه یا ضابطهای به مدیریت رسیده، سلایق شخصی خود را در مورد موسیقی اعمال کند. » مدیر شرکت ترانه شرقی با حرارت خاصی صحبت میکند و انگار دل پری دارد، او صحبتهایش را اینگونه پیگیری میکند: « ما جزو معدود ممالک دنیا هستیم که به عدهای از هموطنان خودمان که از جنس خودمان هستند، فارسی حرف میزنند و موسیقی تولید میکنند، غیرمجاز میگوییم. میگوییم آنها بد هستند و ما خوبیم! مگر میشود گوش یک جوان ۱۵ ساله را گرفت و اجازه نداد اون نوع موسیقی را گوش نکند؟ دیدگاه دفتر موسیقی از کمرنگ کردن موسیقیهای غیرمجاز و زیرزمینی برگشت و رسید به جایی که مسولین دفتر موسیقی و معاونت هنری ارشاد امروز میگویند ما فقط جوابگوی آن بخش از موسیقی هستیم که خودمان برایش مجوز صادر میکنیم. متاسفانه حلقه مجوز را هم در زمینههای مختلف هر روز تنگ و تنگتر کردند. مثلاً در مورد ترانه، کار به جایی رسیده که امروز شما نمیتواند در ترانهها در مورد عشق صحبت کنید. » رجب پور ادامه میدهد: « جالب است که ما مدام شعار میدهیم که فلسفه وجودی انقلاب اسلامی ایران از عشق است اما مسولین موسیقی کشور مصاحبه میکنند و میگویند برای چی همه از عشق میخوانند؟ ! » رجب پور صحبتهایش را در مورد آلبوم بنیامین اینطور جمعبندی میکند: « پس دو عامل در تاخیر انتشار آلبوم بنیامین نقش دارد. اول دلسردی من از آنچه که در حوزه مجوز ارشاد میگذرد و دوم مشغلهای که به خاطر کنسرتها برای بنیامین به وجود آمده بود. همه اینها باعث شد، آنچه که بنیامین ساخته و پرداخته، به تاخیر بیانجامد. اما الان خوشبختانه، بنیامین تمام وقت خود را صرف تولید قطعات آلبوم جدید میکند. امیدوارم کار ساخت قطعات آلبوم جدید هرچه زودتر تمام شود و از آن بیشتر امیدوارم با تغییر دولت، دیدگاه دفتر موسیقی به دوسال قبل بازگردد و با نگاهی وسیعتر به موسیقی و سلیقه امروز جوان و جامعه نگاه کند. » مدیر ترانه شرقی در پاسخ به این سوال تماشا که آیا رفتن میرزمانی از دفتر موسیقی میتواند کمکی به بهتر شدن وضع موسیقی کند یا نه، میگوید: « نه، این جابه جایی هیچ کمکی به موسیقی نخواهد داشت. موضوع اینجاست که دیدگاه در معاونت هنری ارشاد، نسبت به گذشته به شدت تغییر کرده و عوارض این دیدگاه، امروز دیده میشود. این تغییر دیدگاه الان یک سال و نیم است که اتفاق افتاده و من میدانم دلیلش چیست. موضوع اینجاست که ما وقتی به پایان عمر یک دولت نزدیک میشویم، مدیران هرچه جایگاه کوچکتری دارند، سعی میکنند سنگ بقای بعد خودشان را بنا کنند. به نظر من تازمانی که دیدگاه دفتر موسیقی وزارت ارشاد، توسعه شنیداری جوان ِ این جامعه نباشد و به دنبال تصمیمگیری برای همه دیدگاهها و سلایق جامعه نباشد و یک دایره کوچک برای خودش تعریف کند و فقط به افراد داخل این دایره مجوز دهد، وضعیت تغییر نخواهد کرد. متاسفانه امروز وضع طوری شده که اغلب تولیدکنندگان مطرح موسیقی کشور، رغبتی برای گرفتن مجوز ندارند و شاید همین دلیل هم باعث شده تولید موسیقی زیرزمینی ظرف شش ماهه دوم سال ۹۰ تا الان حداقل ۲۰۰درصد رشد داشته باشد. » رجب پور ادامه داد: « جسارتی که در تولید موسیقی با صدای بانوان ظرف دوسال گذشته به وجود آمده، غیرقابل تصور است. این درحالی است که مسولین ارشاد سرشان را در برف فرو بردهاند و فعلاً نمیخواهند خودشان را درگیر این موضوع کنند و حتی نمیخواهند به آن فکر کنند. وقتی آقای مرادخانی مسول دفتر موسیقی بودند، مدام بابت اعطای مجوز به موسیقیهای مختلف پاسخگو بودند و به درستی اعتقاد داشتند انتشار قطعات مختلف گوش جوان این جامعه را از موسیقیهای صددرصد منفی حفظ میکند. اما امروز یک اتفاق خوب برای مسولین فرهنگی کشور افتاده و آن هم این است که دیگر کسی از آنها برای مجوزهایی که صادر میکنند سوال نمیکند چراکه این دوستان به چیزی مجوز میدهند که کاملاً منفعل است. اگر یکی از علما هم به موضوعی اعتراض کند، این دوستان خیلی راحت میگویند این قطعه فاقد مجوز است و تمام! در واقع مجوز شده بهترین وسیله برای بقای مدیران… » مدیرعامل ترانه شرفی اضافه میکند: «آنهایی که امروز برای موسیقی تصمیم میگیرند بیایند و بگویند از موسیقی چه میدانند؟ یا اهداف مدیریتی خود را مطرح کنند تا همه متوجه شوند. آقای میرزمانی انسان بسیار خوبی بودند اما یادت باشد موسیقی نیاز به آدم خوب ندارد، و ما به یک مدیر با برنامه و کار بلد نیاز داریم که بین انواع موسیقی ها، تفاوتی قائل نباشد. مدیریت یک تخصص است که ۵۰درصد آن به ذات انسان بازمی گردد. » از رجب پور میپرسم: « پیام صالحی چند روز پیش در گفتوگو با تماشا عنوان کرد که آقای رجب پور میگوید انتشار آلبوم آریان تا بعد از انتخابات ریاستجمهوری منتفی است، این موضوع را تایید میکنید؟ » که در جواب میشنوم: « بله، درست است. ما ۱۷ شعر از آریان به ارشاد دادیم که ۱۰ تا از این اشعار رد شد و مجوز نگرفت. من یک روزی این ۱۰ شعر را به عنوان سند ِ ناکارآمدی و تغییر دیدگاه دفتر موسیقی فعلی منتشر خواهم کرد تا متوجه شوید در قرن بیست و یکم به چه مسائلی ایراد گرفته شده! » رجب پور ادامه میدهد: « متاسفم از اینکه رئیسجمهور ما از یکی از بهترین و پرطرفدارترین خوانندگان پاپ این کشور در یک مراسم رسمی تقدیر میکند این خواننده در حضور رئیسجمهور برنامه اجرا میکند اما همین خواننده برای گرفتن مجوز، یک سال دوندگی کرده! متاسفانه هرچه سطح مدیران ما پایینتر میاید دامنه دیدگاه آنها کوچکتر میشود. روزی که آقای حسینی به وزارت رسیدند، از مدیرکل وقت ِ دفتر موسیقی در مورد شرایط موسیقی پرسیدم که ایشان در جواب گفت منتظریم ببینیم وزیرمان چه دستوری صادر میکند! من هم در جواب گفتم واقعاً متاسفم برای شخص شما و تشکیلات موسیقی که بعد از این همه سال کار و تجربه نشستهاید تا وزیری که از حوزه آموزشی وارد ارشاد شده، به شما در مورد موسیقی دستور دهد. مشکل ما در این مملکت عدم احترام به تجربه است. » مدیر برنامههای گروه آریان و بنیامین در پایان میگوید: « آنچه که من در گفتوگو با تو گفتم اعتقاد من است و پای آن میایستم. این چیزی است که بعد از ۲۲ سال تجربه به آن رسیدم و ایمان دارم تا وقتی این دیدگاه در دفتر موسیقی حکمفرما باشد، آن چه که به زعم دوستان، دشمن است زودتر به اهداف خود خواهد رسید. »

منبع: تماشا

نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392ساعت 16:7 توسط نیلوفر پرستش| |

پیام صالحی در تشریح جزئیات نخستین حضورش در تلویزیون به عنوان خواننده تیتراژ، هدفش از خواندن قطعه «روز خوب» در برنامه «ویتامین 3» را انتقال حس شادی به مخاطبان ارزیابی کرد.

بیش از یک هفته است صدای پیام صالحی از بنیانگذاران و خواننده گروه آریان که پیش از این آلبوم مستقل خود با نام «حس» را نیز به بازار ارائه کرده است، در شبکه سه شنیده می‌شود؛ قطعه‌ای شاد و پرانرژی که هر روز پس از سلام و علیک مجری برنامه “ویتامین 3″ سیدعلی ضیاء، روی آنتن می‌رود و به منزله اولین حضور صالحی در تلویزیون تلقی می‌شود.

“روز خوب” سروده مریم دلشاد قطعه‌ای است که صالحی آن را اجرا می‌کند. یک آهنگ جوانانه سرشار از ویتامین!

اگر موافق باشید از بحث حضور خواننده‌های حرفه‌ای و مطرح در آثار تلویزیونی به عنوان خواننده تیتراژ آغاز کنیم. چقدر با این بحث موافقید و وضعیت فعلی آن را چطور ارزیابی می‌کنید؟

پیام صالحی خواننده: یکی از دلایل اصلی که موسیقی مظلوم واقع شده این است که چندان مدیا و رسانه‌ای برای عرضه ندارد. تلویزیون یکی از مهم‌ترین رسانه‌هایی است که در خانه‌ها حضور دارد و مردم با آن ارتباط خوبی برقرار می‌کنند. پخش موسیقی با تصویر خواننده نیز می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد و باعث رونق آن شود. اما در ایران به این موضوع پرداخته نشده و راه قانونی و مُجازی برای پخش موسیقی و تصویر خواننده وجود ندارد.
از طرف دیگر درگیری‌های فراوان مردم در طول روز و فشرده بودن امور زندگی و کمبود وقت آزاد، فرصت کمی برای گوش دادن موسیقی در اختیار مخاطبان می‌گذارد. برخی در اتومبیلشان آهنگ گوش می‌دهند اما کسی که شب خسته به خانه می‌رسد فرصتی برای پیگیری آلبوم‌های موسیقی ندارد بنابراین آلبوم‌ها شنیده نمی‌شوند، مگر تک‌قطعه‌هایی که هرچند وقت یک‌بار معروف می‌شوند و دهان به دهان می‌چرخند.
اما اصولا مردم زمان پخش برنامه‌های تلویزیونی یا سریال‌هایی که مدتی روی آنتن می‌روند، ترجیح می‌دهند استراحت کنند، خوراکی و نوشیدنی استفاده کنند و تلویزیون ببینند. به همین دلیل حضور یک خواننده در آثار تلویزیونی بهترین فرصت برای اوست تا با تکرار پخش یک آهنگ، موفقیت بیشتری را از آن خود کند. این موضوع به نفع صنعت موسیقی نیز خواهد بود و آن اثر با تصویری که در تلویزیون نمایش داده می‌شود در یادها می‌ماند.
با وجود تمامی این امتیازها قطعا خواننده نمی‌تواند به خوانندگی در هر اثر تلویزیونی بپردازد و کیفیت برنامه‌ای که صدای او در پیشانی‌اش قرار می‌گیرد، اهمیت زیادی دارد.
- به هرحال هر کسی در موسیقی ژانری را انتخاب می‌‌کند. ممکن است سریالی باشد که به ژانر کار من نخورد که ترجیحا سعی می‌کنم در چنین اثری نیز مشارکت نداشته باشم. اما اگر ببینم محتوای برنامه و حال و هوای شعر و آهنگی که اجرا می‌شود مناسب است رغبت بیشتری برای همکاری خواهم داشت.
این موضوع درباره “ویتامین 3″ چطور اتفاق افتاد؟
- من فکر می‌کنم اتفاق خوبی رخ داد. با وجود اینکه همه چیز به سرعت پیش آمد و ما بیشتر از دو هفته وقت نداشتیم. ابتدا با خانم دلشاد هماهنگ کردیم و او طی دو سه روز ترانه را مناسب با حال و هوای برنامه سرود؛ یک برنامه صبحگاهی انرژیک که رنگارنگ و پر از امیدواری است و اتفاقات خوب روزمره در آن رخ می‌دهد، خبر بدی در آن داده نمی‌شود و شادابی را منتقل می‌کند. ویتامین هم که مکمل سلامتی بدن است.
خوشبختانه ترانه به درستی سروده شد. بعد در جلسه‌ای که با دوستم شاهین تیک با موضوع دیگری داشتیم و پس از مدت‌ها او را می‌دیدم، این موضوع را مطرح کردم. او خیلی سریع برای ترانه آهنگسازی کرد. بعد از آن تغییراتی انجام گرفت و نسخه اولیه‌ای برای دریافت مجوز آماده شد.
آقای صالحی، خود شما معمولا صبح‌ها چه ساعتی از خواب بیدار می‌شوید؟
- من معمولا شب‌ها تا دیروقت کار می‌کنم. بنابراین طرف‌های چهار صبح می‌خوابم. حتی گاهی که استودیو باشم یا کارم سنگین باشد یک‌دفعه تا 7 صبح بیدار می‌مانم و آن وقت می‌خوابم.
دقیقا درست همزمان با آغاز برنامه!
-برنامه را می‌بینم بعد می‌خوابم! بعضی وقت‌ها هم تکرارش را می‌بینم.
کلا ارتباطتتان با تلویزیون چطور است؟ اصلا اهل تماشای این رسانه هستید؟
- چندان فرصت تماشای تلویزیون ندارم. بیشتر بیرون از خانه هستم. ظهرها که معمولا بیرون می‌آیم درگیر کارهای متفاوت هستم. کار اصلی من طراحی داخلی و تولید مبلمان است. این روزها هم آنقدر درگیری‌های کاری زیاد شده است بنابراین وقتی به خانه می‌روم خیلی خسته‌ام و شاید نیم ساعت فرصت داشته باشم اخبار را ببینم.
عوامل برنامه “ویتامین 3″ را می‌شناختید؟ بالاخره اولین حضورتان در تلویزیون در ادامه مسیرتان در این مدیوم تأثیر فراوانی دارد.
- سری جدید کار هنری من با این تیتراژ آغاز شده است. در همین مسیر به تازگی یک قطعه به مناسبت شب اول ژانویه برای هم‌وطنان مسیحی منتشر کردم. این سلسله کارها تا انتشار آلبوم جدید ادامه پیدا می‌کند و در این مسیر به شدت با وسواس جلو می‌روم. مدیر پروژه آلبوم جدیدم هم سعید گلابگیر است. برای این کار ابتدا جلسه‌ای با افشین حسین‌خانی کارگردان هنری داشتم که به هم اعتماد کردیم و خدا را شکر اتفاقات خوبی افتاد.
سعید گلابگیر، مدیر هنری برنامه‌های پیام صالحی: موسیقی تأثیر فراوانی بر مخاطب دارد و خاطره‌سازی می‌کند. وجود یک موسیقی در یک برنامه به شأنیت آن کمک می‌کند و گاهی هویت‌بخش است. حتی گاهی موسیقی فیلم‌های مطرح جهان از خود آن فیلم‌ها مشهورتر شده‌اند.
برنامه “ویتامین 3″ که با اجرای سیدعلی ضیاء روی آنتن می‌رود، به اندازه کافی موفق است. این قطعه نیز توانسته تمام محتوای این برنامه یک ساعت و نیمه را با صدای پیام صالحی در خود بگنجاند. مخاطب از همان ابتدا می‌فهمد با چه برنامه‌ای روبرو شده است. قطعه موسیقایی “روز خوب” این انرژی را به مخاطب می‌دهد که برنامه را پیگیری کند. در زمانی که ماهواره‌ باعث شده مخاطبان ما کم شود، بنابراین وجود یک موسیقی خوب در یک برنامه موفق می‌تواند یک اثر را در قله قرار دهد.

“ویتامین 3″ یک برنامه صبحگاهی است که ساعت پخش آن در 7 صبح، در حالت طبیعی مخاطبانی برایش رقم می‌زند که به اقتضای شرایط زندگی‌شان آن ساعت پای تلویزیون می‌نشینند. اما ویژگی برنامه آن است که مجری آن مخاطبانی بین نوجوانان و جوانان دارد که به خاطر دیدن اجرایش ساعتشان را تنظیم می‌کنند. صدای شما هم قطعا طیف دیگری از مخاطبان را جذب می‌کند و نورعلی نور می‌شود!
صالحی: بسیاری از طرفداران از طریق وبسایت آریان یا پیام‌های الکترونیکی پیگیر کارها هستند. شاید باورتان نباشد روز اولی که تیتراژ پخش شد ظهر که گوشی‌ام را چک کردم 40 پیامک از دوستان داشتم و ایمیل‌ها هم نشان می‌داد که اتفاقات خوبی رخ داده و همه خوششان آمده است.
چه حسی دارید از اینکه افرادی صبح با صدای شما از خواب بلند شوند؟
- حس خوبی است. همه فعالان عرصه‌های هنری برای مخاطب کار می‌کنند و تا مخاطب راضی نباشد، هنرمند هم حس خوبی ندارد. همه اینطور هستند. یک فیلمساز دوست دارد، مخاطبان رضایتمند از سینما بیرون بیایند. موسیقی هم همینطور و هنرمند در تلاش است آرامش، ارتباط معنوی و روحی و لذت را به شنونده‌اش انتقال دهد.
گلابگیر: دوستان سازمان که در شبکه سه این را شنیدند گفتند همانی است که ما می‌خواهیم. این ترانه بر اساس چشم انداز 20 ساله انقلاب است. همان چیزی که برای موفقیت، سربلندی، نشاط، امید به آینده نوید داده شده است.

منبع: خبرگزاری مهر
نوشته شده در یکشنبه دهم دی 1391ساعت 18:50 توسط نیلوفر پرستش| |

 
بازگشت پر انرژی با «روز خوب» پیام صالحی خواننده تیتراژ «ویتامین 3» شد
موسیقی ما – بهمن بابازاده: پیام صالحی بعد از انتشار اولین آلبوم «حس» و چند کنسرت با گروه آریان، کم کار شده ولی این خواننده استارت انتشار آلبوم انفرادی جدیدش را زده و با قدرت تمام در حال کار کردن روی اثر جدید خود است.
آلبوم جدید گروه آریان هم که در گیر و داد اخذ مجوز گیر کرده و با حل شدن مشکلات مجوزی این آلبوم، تا قبل از عید نوروز این اثر نیز در بازار موسیقی کشور منتشر خواهد شد.

در این بین پیام صالحی، فعالیت های شخصی اش را نیز از سر گرفته و این فعالیت ها با خواندن تیتراژ برنامه «ویتامین 3» با اجرای «علی ضیاء» وارد فاز جدیدی شده است. این اثر که «روز خوب» نام دارد، دارای فضایی پر انرژی و مثبت است که از امروز صبح در قالب تیتراژ این برنامه روی آنتن رفته است.
پیام صالحی در این باره و درباره فعالیت های جدیدش به «موسیقی ما» گفت: «کارها و فعالیت های جدیدی را در حال برنامه ریزی هستیم که در آینده ای نه چندان دور اخبار آن را در اختیار رسانه ها قرار خواهیم داد. انتشار این قطعه شروعی است برای این فعالیت ها که امیدوارم بتوانم رفته رفته با احساس و قدرت بیشتری بتوانم آنها را به اهالی موسیقی ارائه دهم.»

ملودی و تنظیم «روز خوب» اثری ست از «شاهین تیک» و ترانه این قطعه پر انرژی را هم «مریم دلشاد» سروده است. ضبط وکال و میکس و مسترینک این قطعه نیز بر عهده «امیر تفرشی» بوده است.
نوشته شده در شنبه دوم دی 1391ساعت 15:46 توسط نیلوفر پرستش| |


Design By : Night Skin